Αν βγείτε στο δρόμο και ρωτήσετε δέκα άνδρες γιατί χρειάζονται πλαστικές επεμβάσεις, πολλοί θα απαντήσουν χωρίς δισταγμό: «Για να μεγαλώσει το γυναικείο στήθος». Αυτή η λογική δεν είναι τυχαία: ο ανθρώπινος πολιτισμός, είτε το θέλουν είτε όχι οι κυρίες, είναι εγγενώς πατριαρχικός, δηλαδή οι άνδρες κυριαρχούν σχεδόν παντού. Για αυτούς, το μπούστο είναι το πιο ελκυστικό μέρος του σώματος μιας γυναίκας.
Ως εκ τούτου, από την αρχαιότητα, οι κυρίες, προκειμένου να κάνουν μια ισχυρότερη εντύπωση στο ισχυρότερο μισό της ανθρωπότητας, έχουν βρει διαφορετικούς τρόπους για να κάνουν το στήθος τους πιο εμφανές. Στην αρχή ήταν ρούχα με βαθιά λαιμόκοψη, μετά τα εσώρουχα που δημιουργούσαν ευεργετικά οπτικά εφέ. Όμως όλα αυτά ήταν προσωρινά μέτρα και οι γυναίκες ήθελαν κάτι μόνιμο ή τουλάχιστον μακροχρόνιο.
Μόνο η ανάπτυξη της πλαστικής χειρουργικής βοήθησε τις γυναίκες να δείχνουν πραγματικά σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες και να ανταποκρίνονται στα πρότυπα εξωτερικής ομορφιάς που έθεσαν οι άνδρες. Το 1889, συνέβη κάτι που εκατομμύρια όμορφες κυρίες σε όλο τον κόσμο ονειρευόντουσαν - εφευρέθηκε μια μέθοδος τεχνητής μεγέθυνσης του μαστού, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως ενδοπροσθετική μαστού (από τις ελληνικές λέξεις "endon" - "inside" και "prosthesis" - "προσθήκη, ένωση").
Το πρώτο υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη μεγέθυνση του γυναικείου στήθους ήταν η παραφίνη, η οποία ονομάστηκε αρχικά κερί πετρελαίου, καθώς κατασκευαζόταν από αυτό το εύφλεκτο υγρό. Τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, η αισθητική ιατρική δοκίμασε πολλά υλικά που ήταν κατάλληλα για ενδοπροσθετική: ελεφαντόδοντο και γυάλινες χάντρες, πολυαιθυλένιο και πολυουρεθάνη, αφρός πολυεστέρα και πολλά άλλα. Όλα αυτά οδήγησαν σε θλιβερές συνέπειες.
Μόλις το 1961, δύο Αμερικανοί πλαστικοί χειρουργοί από το Χιούστον, ο Thomas Cronin και ο Frank Gerow, κατασκεύασαν και χρησιμοποίησαν τα πρώτα εμφυτεύματα σιλικόνης κατά τη διάρκεια της επέμβασης, κάνοντας μια πραγματική ανακάλυψη στην αισθητική ιατρική. Αλλά χρειάστηκε περισσότερο από μισός αιώνας μέχρι να εφευρεθούν τα εμφυτεύματα πέμπτης γενιάς στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Διακρίνονται από βελτιωμένα φυσικά και χημικά χαρακτηριστικά: είναι πιο πυκνά και πιο αξιόπιστα. το τζελ που τα γεμίζει είναι πολύ ανθεκτικό και επομένως δεν διαρρέει από το κέλυφος.
Στάδια λειτουργίας
Δεδομένου ότι η αντικατάσταση μαστού είναι μια αρκετά σοβαρή χειρουργική επέμβαση, πραγματοποιείται μόνο με γενική αναισθησία. Καθ' όλη τη διάρκεια της λειτουργίας, όλοι οι ζωτικοί δείκτες του σώματος παρακολουθούνται με τη χρήση ειδικών οθονών: αρτηριακή πίεση, καρδιακός ρυθμός, βαθμός κορεσμού οξυγόνου του αίματος κ.λπ.
Πριν την επέμβαση, ο χειρουργός εφαρμόζει σημάνσεις με ειδικό μαρκαδόρο, σύμφωνα με τον οποίο στη συνέχεια γίνεται η χειρουργική προσέγγιση. Οι τομές γίνονται συνήθως έτσι ώστε οι μετεγχειρητικές ουλές να είναι ελάχιστα αισθητές. Η επιλογή της χειρουργικής προσέγγισης εξαρτάται από μια σειρά καθοριστικών παραγόντων. Ειδικότερα, πρόκειται για:
- θέση (υψηλή, μεσαία ή χαμηλή) των μαστικών αδένων στο θωρακικό τοίχωμα.
- η παρουσία ή η απουσία πτώσης του μαστού - πτώσης και οι βαθμοί της (υπάρχουν τρεις συνολικά).
- χαρακτηριστικά του δέρματος: πάχος και ελαστικότητα, παρουσία ραγάδων.
- ανατομικά χαρακτηριστικά των μείζονων θωρακικών μυών, του στέρνου και των πλευρών.
Στη συνέχεια διαμορφώνεται μια τσέπη (κρεβάτι) για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων. Μπορεί να βρίσκεται κάτω από τον μείζονα θωρακικό μυ, κάτω από τον μαστικό αδένα ή να εκτελείται συνδυασμένη επιλογή. Η πρώτη μέθοδος χρησιμοποιείται συχνότερα γιατί παρέχει πιο σταθερό αποτέλεσμα.
Μετά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων γίνεται συρραφή του τραύματος. Για να επιτευχθεί το καλύτερο καλλυντικό αποτέλεσμα, εφαρμόζονται ενδοδερμικά καλλυντικά ράμματα χρησιμοποιώντας σύγχρονο απορροφήσιμο υλικό ράμματος ή ειδική ιατρική κόλλα. Στη συνέχεια ο ασθενής φοριέται με συμπιεστικά ρούχα για να αποφευχθεί η μετατόπιση των εμφυτευμάτων και η αύξηση του μετεγχειρητικού οιδήματος των ιστών. Για αρκετές ώρες μετά την επέμβαση, η ασθενής παραμένει στον θάλαμο αποκατάστασης, όπου η κατάστασή της παρακολουθείται από ιατρικό προσωπικό.
Γενικά, η επέμβαση αντικατάστασης μαστού διαρκεί από 40 λεπτά έως μιάμιση ώρα. Μερικές φορές χρειάζεται περισσότερος χρόνος ανάλογα με τη χειρουργική τεχνική που χρησιμοποιείται και μια σειρά από άλλους παράγοντες. Για παράδειγμα, η επιθυμία μιας ασθενή να μεγεθύνει το στήθος της κατά πολλά μεγέθη ταυτόχρονα. Επιπλέον, εάν είχατε προηγουμένως υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης του μαστού μετά από καρκίνο του μαστού ή τραύμα, η διαδικασία μπορεί να είναι πιο δύσκολη και να διαρκέσει περισσότερο.
Μέθοδοι λειτουργίας
Υπάρχουν τέσσερις κύριες χειρουργικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο.
- Υπομαστικό (κάτω από τον μαστικό αδένα).
Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την κοπή του δέρματος μόνο κάτω από το στήθος (στην υπομαστική πτυχή), η οποία, εάν υπάρχει μια καλοσχηματισμένη πτυχή, κάνει τις τομές απαρατήρητες. Σε άλλες περιπτώσεις, αυτή η πρόσβαση δεν παρέχει επαρκή αισθητικά αποτελέσματα. Τα πλεονεκτήματα αυτής της προσέγγισης περιλαμβάνουν το γεγονός ότι όταν χρησιμοποιείται, ο ιστός του μαστού πρακτικά δεν επηρεάζεται. - Περιαρεολικός.
Με αυτή την προσέγγιση, η τομή εντοπίζεται κατά μήκος του κάτω ημικυκλίου της θηλαίας θηλής, στο όριο του χρωματισμένου δέρματος της θηλαίας θηλής και του άβαφου δέρματος. Εξαιτίας αυτού, μετά από λίγους μήνες η μετεγχειρητική ουλή γίνεται σχεδόν δυσδιάκριτη. Σε αυτή την περίπτωση, ο ιστός του μαστού απομακρύνεται στο κάτω τμήμα. Αυτό δεν εμποδίζει σε καμία περίπτωση τη δυνατότητα θηλασμού στο μέλλον και, σε αντίθεση με τις κοινές εσφαλμένες αντιλήψεις, δεν μειώνει την ευαισθησία των θηλών στην μετεγχειρητική περίοδο. - Μασχαλιαία (μασχαλιαία).
Αυτή η χειρουργική προσέγγιση περιλαμβάνει την πραγματοποίηση τομής στη μασχαλιαία περιοχή. Αυτό επίσης δεν επηρεάζει τον ιστό του μαστού. Η χρήση της μεθόδου δικαιολογείται περισσότερο όταν το αρχικό μέγεθος είναι πολύ μικρό και δεν σχηματίζεται η υπομαστική πτυχή. Σε άλλες περιπτώσεις έχει περιορισμούς. Για να επιτευχθεί μασχαλιαία πρόσβαση, απαιτείται τεχνολογία ενδοσκοπικής βίντεο. Επιτρέπει την επέμβαση να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερο τραυματικά, δεδομένης της απόστασης της τομής από την περιοχή της επέμβασης. - Υπόμφαλος.
Αυτή είναι μια σπάνια χρησιμοποιούμενη τεχνική. Περιλαμβάνει την εγκατάσταση ενός εμφυτεύματος μέσω μιας τομής στην περιοχή του ομφαλού. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να τοποθετηθεί μόνο ένα εμφύτευμα γεμάτο με αλατούχο διάλυμα. Πρώτα, τοποθετείται το κέλυφος του εμφυτεύματος και στη συνέχεια γεμίζεται. Τέτοια εμφυτεύματα στήθους πρακτικά δεν χρησιμοποιούνται, καθώς, όπως έχει δείξει η εμπειρία, τα εμφυτεύματα σιλικόνης επιτρέπουν σε κάποιον να επιτύχει ένα πιο σταθερό αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις αποχρώσεις μιας συγκεκριμένης περίπτωσης.
Η τελική επιλογή της μεθόδου εγκατάστασης εμφυτευμάτων και της χειρουργικής προσέγγισης εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς και μόνο μια επιλεκτική ατομική προσέγγιση σε κάθε περίπτωση σας επιτρέπει να επιτύχετε το πιο αισθητικό αποτέλεσμα.
Προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση
Πριν ξεκινήσει η προετοιμασία για τη χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής θα πρέπει να μάθει από τον πλαστικό χειρουργό όλες τις πτυχές της προγραμματισμένης διαδικασίας: τύπο εμφυτεύματος, κατασκευαστή, διαθεσιμότητα και διάρκεια εγγύησης, σχήμα, τύπο κελύφους και πλήρωση. Τα πιο διαδεδομένα αυτή τη στιγμή στον κόσμο είναι τα εμφυτεύματα σιλικόνης με ανάγλυφο κέλυφος και filler - gel σιλικόνης με μνήμη σχήματος.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι πληρωτικών εμφυτευμάτων.
- υγρό σιλικόνης, η σύσταση του οποίου μοιάζει με φυτικό λάδι.
- Πρότυπο συνεκτικό σιλικόνης (συνοχή είναι ο δεσμός μεταξύ των μορίων μιας ουσίας, που καθορίζει την ισχύ της) γέλη, με σύσταση που θυμίζει ζελέ.
- γέλη σιλικόνης με υψηλό βαθμό συνοχής, η συνοχή της οποίας μοιάζει με μαρμελάδα.
- γέλη σιλικόνης "soft touch" (από τα αγγλικά "soft touch") - αυξημένη απαλότητα.
- αλατούχο διάλυμα, η σύσταση μιας σακούλας γεμάτη με νερό.
- σογιέλαιο, παρόμοια σε συνοχή με το πρώτο πληρωτικό.
Κάθε πληρωτικό έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Για παράδειγμα, ένα τζελ υψηλής συνοχής διατηρεί το επιθυμητό σχήμα του καλά με υψηλό επίπεδο προβολής, αλλά είναι πιο πυκνό στην αφή. Ένα αλατούχο διάλυμα κάνει τα στήθη να αισθάνονται όσο πιο μαλακά και φυσικά γίνεται, αλλά δεν διασφαλίζει τη διατήρηση του σχήματός τους. 8-10 μήνες μετά την έναρξη της χρήσης, μπορεί να ξεκινήσει ο σχηματισμός κρυστάλλων αλατιού που μπορούν να τρυπήσουν το κέλυφος.
Επιπλέον, υπάρχει ένα φαινόμενο «γάργαρου», το οποίο επίσης δεν ταιριάζει σε όλους τους ασθενείς.
Υπάρχει άλλος τρόπος για να μεγαλώσετε το στήθος χωρίς τη χρήση ξένων υλικών. Αυτή είναι η εισαγωγή των λιποκυττάρων - lipofilling ή lipomodeling. Αυτή η μέθοδος προτάθηκε σχετικά πρόσφατα, το 2004, αν και παρόμοια πειράματα έχουν πραγματοποιηθεί από το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Ωστόσο, εκείνα τα χρόνια, η εμφύτευση λίπους δεν είχε θετική επίδραση, αφού απορροφήθηκε γρήγορα από τον οργανισμό.
Σήμερα, οι πλαστικοί χειρουργοί έχουν μάθει να επεξεργάζονται τα λιποκύτταρα με τέτοιο τρόπο ώστε το αποτέλεσμα της ένεσης τους να διαρκεί περισσότερο. Παρόλα αυτά, μετά από ενάμιση χρόνο, απορροφάται έως και το 60% του όγκου του μεταμοσχευμένου ιστού, επομένως η επέμβαση θα χρειαστεί να επαναληφθεί. Έτσι, σε αντίθεση με τα εμφυτεύματα σιλικόνης, η λιποπλήρωση είναι ένα προσωρινό μέτρο.
Πριν από την επέμβαση αυξητικής μαστού, ο ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε πλήρη ιατρική εξέταση για να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχουν ιατρικές αντενδείξεις και να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανοί κίνδυνοι. Θα περιλαμβάνει:
- εξετάσεις αίματος: κλινικές και βιοχημικές, για πήξη, για ομάδα και παράγοντα Rh, για HIV, σύφιλη και δείκτες ηπατίτιδας C και B.
- γενική ανάλυση ούρων.
Επιπλέον, θα απαιτηθεί μαστογραφία ή υπερηχογράφημα των μαστικών αδένων, ακτινογραφία θώρακος ή φθορογραφία, ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχογράφημα των φλεβών των κάτω άκρων. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια μιας διαβούλευσης με έναν πλαστικό χειρουργό, ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί για όλες τις υπάρχουσες ασθένειες, τις προηγούμενες επεμβάσεις, τις αλλεργικές αντιδράσεις, καθώς και τα φάρμακα που λαμβάνονται, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωμάτων διατροφής.
Επίσης, πριν από την επέμβαση, θα χρειαστεί να σταματήσετε το κάπνισμα και να πίνετε αλκοόλ τουλάχιστον δύο εβδομάδες, καθώς το πρώτο έχει κακή επίδραση στην επούλωση και το δεύτερο δεν είναι συμβατό με αντιβιοτικά, τα οποία συνταγογραφούνται για προφυλακτικούς σκοπούς στην μετεγχειρητική περίοδο.
Επιπλέον, κάθε γυναίκα που σχεδιάζει μαστοπλαστική θα πρέπει να γνωρίζει και να λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι ο προγραμματισμός εγκυμοσύνης εντός ενός έτους μετά την επέμβαση είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητος. Γεγονός είναι ότι οι αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα στην πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο και στην έναρξη της διαδικασίας γαλουχίας (σχηματισμός μητρικού γάλακτος) μπορούν να επηρεάσουν τα εμφυτεύματα στήθους με τον πιο απρόβλεπτο τρόπο.
Οι αντενδείξεις για την ενδοπροσθετική μαστού είναι:
- εγκυμοσύνη?
- σακχαρώδης διαβήτης?
- σοβαρές ενδοκρινικές και αυτοάνοσες ασθένειες.
- διαταραχή της πήξης του αίματος?
- ασθένειες των μαστικών αδένων (συμπεριλαμβανομένων των σχηματισμών μάζας), που απαιτούν παρακολούθηση από ογκολόγο.
- επιδείνωση των υφιστάμενων χρόνιων ασθενειών.
- ασθένειες του καρδιαγγειακού και του αναπνευστικού συστήματος που χρησιμεύουν ως αντένδειξη στη γενική αναισθησία.
- ηλικία κάτω των 18 ετών·
- λιγότερο από έξι μήνες μετά τη διακοπή του θηλασμού.
Αποκατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση
Η πλήρης ανάρρωση μετά την αντικατάσταση του μαστού πραγματοποιείται μέσα σε αρκετούς μήνες. Αυτή η περίοδος μπορεί να χωριστεί σε πολλά κύρια στάδια.
Κατά τις πρώτες 3-4 ημέρες μετά την επέμβαση, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν δυσφορία: αίσθημα βάρους και έκρηξη στην περιοχή των μείζονος θωρακικών μυών. Μπορούν να ανακουφιστούν με τη λήψη αναλγητικών που συνταγογραφούνται από τον θεράποντα ιατρό. Την τέταρτη ημέρα, αυτές οι εκδηλώσεις συνήθως υποχωρούν.
Είναι δυνατό το πρήξιμο των μαλακών ιστών στην χειρουργική περιοχή. Μερικές φορές διαρκεί για αρκετές εβδομάδες και εξαπλώνεται στην περιοχή της κοιλιάς. Αυτά είναι φυσιολογικά συμπτώματα και δεν πρέπει να προκαλούν ανησυχία.
Οι κινήσεις των χεριών θα είναι περιορισμένες για τις πρώτες 24-48 ώρες μετά τη διαδικασία.
Την πρώτη εβδομάδα δεν πρέπει να οδηγείτε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι καλύτερο να διατηρείτε τα ρούχα σας όσο το δυνατόν πιο άνετα και να αφαιρείτε εύκολα.
Θα χρειαστεί να περιορίσετε τη σωματική δραστηριότητα όσο το δυνατόν περισσότερο. Ωστόσο, η ανάπαυση στο κρεβάτι δεν είναι καθόλου απαραίτητη. Συνιστάται επίσης ανεπιφύλακτα η αποφυγή της νικοτίνης και του αλκοόλ.
Μια εβδομάδα μετά την επέμβαση, μπορείτε ήδη να οδηγείτε αυτοκίνητο, αλλά μόνο εάν δεν παίρνετε παυσίπονα, τα οποία βλάπτουν σοβαρά τις κινητικές δεξιότητες. Είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε τον χειρουργό σας πριν επιστρέψετε στην οδήγηση.
Εάν η δουλειά σας δεν περιλαμβάνει έντονη σωματική δραστηριότητα, τότε η επιστροφή στη δουλειά είναι δυνατή εντός μιας εβδομάδας. Ωστόσο, θα πρέπει να αποφεύγετε να σηκώνετε βαριά (πάνω από 4-5 κιλά) αντικείμενα και να αποφεύγετε την υπερβολική σωματική δραστηριότητα.
Ένα μήνα μετά την επέμβαση, ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας επιτρέψει να συνεχίσετε την ελαφριά άσκηση. Ωστόσο, οι περισσότεροι χειρουργοί δεν συνιστούν ακόμη να κάνετε πολλές εργασίες στο πάνω μέρος του σώματος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ειδικά όσον αφορά τους μείζονες θωρακικούς μύες. Οι ελαφριές ασκήσεις καρδιο είναι δυνατές χωρίς τρέξιμο ή κολύμπι. Περίπου αυτή την περίοδο, θα αρχίσετε να βλέπετε αποτελέσματα από την αυξητική στήθους. Το στήθος θα αρχίσει να πέφτει στη φυσική του θέση και θα παίρνει πιο φυσικό σχήμα. Ωστόσο, σημειώστε ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες. Τέσσερις εβδομάδες μετά την επέμβαση, τα ρούχα συμπίεσης συνήθως αφαιρούνται και μπορείτε να αρχίσετε να φοράτε σουτιέν χωρίς καλώδια ή push-ups.
Λίγους μήνες μετά την επέμβαση, θα μπορείτε να δείτε εάν τα αποτελέσματα είναι τα αναμενόμενα. Όσον αφορά τις ουλές, θα συνεχίσουν να εξασθενούν σταδιακά με την πάροδο του χρόνου και να αναμειγνύονται στο περιβάλλον δέρμα. Θα πρέπει να γίνουν σχεδόν αόρατα μέσα σε ένα χρόνο εάν φροντιστούν σωστά. Δύο έως τρεις μήνες μετά την επέμβαση, οι μαστοί γίνονται πιο μαλακοί, αποκτούν τη συνοχή του φυσικού ιστού του μαστού και στη συνέχεια γίνονται όλο και πιο μαλακοί με κάθε μήνα. Μετά από τρεις μήνες, μπορείτε να ξεκινήσετε πιο έντονη άσκηση για το πάνω μέρος του σώματος.
Υπάρχουν μερικές ακόμη συμβουλές μετά την επέμβαση που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να επιταχύνετε την ανάρρωσή σας:
- Αποφύγετε τη λήψη φαρμάκων που επηρεάζουν την πήξη του αίματος.
- ενυδατώνετε τακτικά τους μαστικούς αδένες σας για να αποφύγετε τις ραγάδες.
- καταστείλετε την επιθυμία να αφαιρέσετε τους επιδέσμους και δείτε την πρόοδο - αυτό μπορεί να προκαλέσει μόλυνση.
- Δώστε στα εμφυτεύματα σας χρόνο να «προσαρμοστούν»: στην αρχή θα φαίνονται αφύσικα, με υπερβολικά γεμάτο άνω πόλο, αλλά σταδιακά θα αποκτήσουν ένα φυσικό σχήμα δακρύου.
- φροντίστε να ξεκουράζεστε αρκετή, καθώς αυτό επιταχύνει τη διαδικασία αποκατάστασης.
- Αποφύγετε να φοράτε στενά ρούχα, ειδικά εκείνα που απαιτούν να σηκώνετε τα χέρια σας ψηλά όταν τα φοράτε.
- Για ένα μήνα μετά την επέμβαση, πρέπει να κοιμάστε μόνο ανάσκελα! Δεν μπορείτε να κοιμηθείτε στο πλάι, πολύ περισσότερο στο στομάχι σας. Τις πρώτες μέρες θα είναι πιο εύκολο να κοιμάστε με μαξιλάρια τοποθετημένα ψηλά πίσω από την πλάτη σας.
- Εάν αισθανθείτε έντονο πόνο, εμφανιστεί ασύμμετρο οίδημα ή ο επίδεσμος είναι υγρός, συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό.
- Μην ανησυχείτε εάν εμφανίσετε είτε αυξημένη ευαισθησία είτε μειωμένη ευαισθησία στις θηλές σας μετά την επέμβαση: αυτό είναι φυσιολογικό.
- Οι αισθήσεις στα δεξιά και στα αριστερά μπορεί να μην είναι ίδιες - αυτό δεν είναι σημάδι προβλήματος και συμβαίνει σχεδόν σε όλους.
- Σημειώστε ότι οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να θηλάσουν μετά την επέμβαση, ωστόσο η παραγωγή γάλακτος μπορεί να είναι πιο αργή.